ազարտ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑˈzɑɾt]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ ա•զարտ
Ստուգաբանություն
խմբագրելԳոյական
- (խսկց․) անզուսպ կիրք՝ մոլուցք, մոլեգնություն (խաղի՝ մրցության և այլնի մեջ)
Հոմանիշներ
խմբագրելԱրտահայտություններ
խմբագրելԻ արտաքին հոլովում | ||
Եզակի թիվ | Հոգնակի թիվ | |
Ուղղ. | ազարտ(ը) | ազարտներ(ը) |
Սեռ. | ազարտի | ազարտների |
Տր. | ազարտի(ն) | ազարտների(ն) |
Հայց. | ազարտ(ը) | ազարտներ(ը) |
Բաց. | ազարտից | ազարտներից |
Գործ. | ազարտով | ազարտներով |
Ներգ. | ազարտում | ազարտներում |
Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
խմբագրելԹարգմանություն
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։