Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑʁvɛsɑbɑˈɾɔ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ աղուէսաբարոյ

վանկեր՝ աղ•վե•սա•բա•րո 

ԿազմությունԽմբագրել

Ածական

  1. աղվեսի բարք ունեցեղ, խորամանկ, կեղծավոր

ՀոմանիշներԽմբագրել

  1. խորամանկ, նենգ, նենգաբարո, խարդախ, խարդախամիտ, նենգամիտ, նենգավոր, խարդախաբարո, վարպետորդի, (փխբ․)՝ սատանորդի, աղվես, աղվեսակերպ, (հնց․)՝ չարամանկ, չարարվեստ, նենգաժետ, նենգաժոռ, նենգախոհ, նենգապատիր, նենգագործ, նենգավորագործ, նենգախեռ, խորագետ, քնինքարար, բազմամանկ, գող կատու, դարմանի տակի ջուր, մարմանդ գետ, խուփ ու ծուփ, սատանա նալող, սատանայի ծնունդ, սատանայի հետ սոխ ու սխտոր ուտող, սատանայից սխտորի հոտ առնող, սատանայից յոթ օր առաջ ծնված, սատանային բնից հանող, սատանա խաբող, սանամորը խաբող, օձ խուզող, օձը բնից հանող, երեսից հայելի՝ տակից ածելի, երեսից քահանա՝ տակից սատանա
  2. կեղծավոր, կեղծաբան, երկերեսանի, երկերես, երեսապաշտ, հաճոյամոլ, հաճոյասեր, փարիսեցի, կեղծանույշ, կեղծապաշտ, փաղաքուշ, մարդահաճ, մարդահաճո, մեղրախոս, մեղրաբերան, քաղցրախոս, շողոմ, շողոքորթ, շողոմքոր, շողոմարար, շողոմրար, շողոմաբարո, շոգմոգ, քծնող, քծնի, շնթող, եզվիտ, ճիզվիտ, (գրք․)` կեղծապարիշտ, սուտակասպաս, սուտակասպասավոր, խնկարկու, մարդելույզ, շնորհավաճառ, քաղցրապատիր, քծնաբան, կակղաբան, մեղմեխ, երկխոս, կեղծադեմ, կերպարանավոր, (գվռ․)` սոփիկ, ստկու, դագ, մամածուկ, ետևերես, երեսպարան, (ժղ․)` պիղատոս, եզան սուրբ, սուտ Քրիստոս, ներսը սատանա` դուրսը քահանա, ներսեն (ներսից) սատանա` դրսեն (դրսից) սուրբ, երկու դռան շուն (գռհկ․), շրջոնք շիտակ

ԱրտահայտություններԽմբագրել

ԱղբյուրներԽմբագրել