անուշադիր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑnuʃɑˈdiɾ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ ան•ուշ•ա•դիր
Ստուգաբանություն
խմբագրելԳոյական
- մտացրիվ, մտացիր, ցրված, զանցառ, ականջը փակ (ոչ ուշադիր) ◆ Անուշադիր աշակերտ։
- անփույթ, անխնամ (ոչ խնամքով) ◆ Խաղում էր այժմ անուշադիր, մտամոլոր։ (Շիրվանզադե)
- անտարբեր, անհոգ, անհոգատար, անկարեկից, (հնց․) աչքից հեռու, սրտից հեռու (ոչ հոգատար) ◆ Նա անուշադիր է իմ նկատմամբ։
Հոմանիշներ
խմբագրելԱրտահայտություններ
խմբագրելԲաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
|
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։