անսնունդ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑnsˈnund]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ ան•ս(ը)•նունդ
Ստուգաբանություն
խմբագրելԱծական
- սնունդ չունեցող, սննդի միջոցներից զուրկ
- չսնվող, սնունդ չընդունող
- սնունդ չպարունակող
- անխնամ
- Արարատյան՝ (փխբ․) անկիրթ, անդաստիարակ ◆ Ինքն իրան նշանց ա տալիս, որ շատ բռի, կոպիտ, անսնունդ մարդ ա ըլել։ (Խաչատուր Աբովյան)
Հոմանիշներ
խմբագրել- (հնց․) անճաշ, անկերակուր, անկեր, անսին
Արտահայտություններ
խմբագրելԲաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
|
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։