բալա
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [bɑˈlɑ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ բա•լա
բալա1
խմբագրելՍտուգաբանություն
խմբագրելԳոյական
- (բրբ․) տե՛ս որդյակ ◆ Ո՞ւր ես, Մարո, գնա՜նք, բալա՛ս։ (Րաֆֆի) ◆ Բալես ունի Հնդու մաթա։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ի՞նչ ես վախում, բալա ջան, քո սրտիդ փափագը կկատարեմ։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Նանիկ, նանիկ, օրոր բալաս, շուտ քուն էղիր, տեսոք տղաս։ (Ձեռագիր)
- Մարաշ՝ ձագ, ճուտ
Հոմանիշներ
խմբագրելԱրտահայտություններ
խմբագրել- Ղարաբաղ՝ բալան կծեմ - գգվանք, փաղաքշական արտահայտող դարձվածք, ջանիկս, հոգիդ ուտեմ, հոգյակս ◆ Ախորժակ չունենալս ո՞րն է, բալան կծեմ։ Սերո Խանզադյան
- Հավարիկ՝ բալա վեր գիզել - վիժել (կենդանու մասին)
Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
բալա2
խմբագրելՍտուգաբանություն
խմբագրելԳոյական
- Համշեն, Նոր Նախիջևան՝ ցավ, պատիժ, փորձանք ◆ Յար բռնելը լավ կըլի, բաց թողալը բալա ա։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Խղճով եմ, մի բերեր գլխուսի բալա։ (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Մին քանի օրան ետը էտ ժառանգը քու կլխիտ բալա պիտի բերի։ ՀժՀք
Հոմանիշներ
խմբագրելԱրտահայտություններ
խմբագրել- բալան տալ - պատժել, պատժի ենթարկել ◆ Հա՜յ, աստված քու բալետ տա, դու իմ գլուխը ծախեցիր։ ՀժՀք
Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
խմբագրելԹարգմանություն
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։