բարյացակամ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [bɑɾjɑt͡sʰɑˈkɑm]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ բարեացակամ
վանկեր՝ բար•յա•ցա•կամ
Ստուգաբանություն
խմբագրելԱծական
- մեկին բարիք կամեցող
- մեկի նկատմամբ լավ տրամադրված, բարեհաճ, բարի, լավ ◆ բարյացակամ վերաբերմունք
- բարեհաճություն արտահայտող, պարունակող, բարեհաճ կերպով, բարյացակամորեն ◆ Վարդանը բարյացակամ նայեց երիտասարդներին և ասպատակեց նժույգը։ Դերենիկ Դեմիրճյան
Հոմանիշներ
խմբագրել- բարեհաճ, բարեմիտ, պատրաստակամ, բարեհոժար, բարեսեր, լավակամ, լավ աչքով, աչքը քաղցր (մեկին բարիք կամեցող, մեկի նկատմամբ լավ տրամադրված, բարեհաճություն արտահայտող)
Արտահայտություններ
խմբագրելԲաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
|
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։