Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ դան•դալ 

  1. Հավարիկ՝
  2. Անխելք, անհասկացող, հիմար։ ◆ Մըսրա թագավոր քու աչքն է հանում, դանդալոշ Դավիթ։ Դանդալոշ մարդ ա բան չի հասկանում։
  3. Դանդաղաշարժ, ծանրաշարժ

Աղբյուրներ

խմբագրել
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։