դուկատ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [duˈkɑt]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ դու•կատ
Ստուգաբանություն
խմբագրել< дукат <իտլ. duca հերցոգ
Գոյական
- (պատմ․) Արևմտյան Եվրոպայում շրջանառության մեջ եղած դրամ ◆ Սուլթանը ձեռքը գրպանը կոխեց, մի հարյուր դուկատ հանեց գրպանից։ Հովհաննես Թումանյան
- (բանկ․) ոսկյա մետաղադրամ, որը հատվել է 1284 թվականին Վենետիկում և լայն տարածում է գտել ամբողջ Եվրոպայում՝ որպես բարձր հարգի ոսկյա դրամ (3,5 գ), կիրառվել է մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը
Հոմանիշներ
խմբագրելԱրտահայտություններ
խմբագրելԻ արտաքին հոլովում | ||
Եզակի թիվ | Հոգնակի թիվ | |
Ուղղ. | դուկատ(ը) | դուկատներ(ը) |
Սեռ. | դուկատի | դուկատների |
Տր. | դուկատի(ն) | դուկատների(ն) |
Հայց. | դուկատ(ը) | դուկատներ(ը) |
Բաց. | դուկատից | դուկատներից |
Գործ. | դուկատով | դուկատներով |
Ներգ. | դուկատում | դուկատներում |
Բաղադրյալ բառեր | |
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
- Դանիել Ջհանգիրյան, Բանկային տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, «Նոյյան տապան», 2008։