Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զի•զիկ 

զիզիկ 1 խմբագրել

  1. Արարատյան, Նոր Ջուղա՝ ապակու, հախճապակու փոքր կտոր
  2. զնգզնգացող խաղալիք ◆ Արի քեզ համար մի սիրուն զիզիկ եմ բերել։ (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան)
  3. Արարատյան՝ (փխբ․) դրամ ◆ Զիզիկ չկա։ (Տիգրան Նավասարդյան)

Արտահայտություններ խմբագրել

զիզիկ 2 խմբագրել

  1. խխունջ ◆ Խոդերի վրեն լիքը զիզիգ ա: (Ձեռագիր)
  2. խխունջի պատիան ◆ Ըրեխեքը զիզիգյից հալունք են սարքըմ։ (Ձեռագիր)

Աղբյուրներ խմբագրել

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։