Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ կ(ը)•լու•լիկ 

  1. Մուշ, Սասուն՝ ծեծած մսի մանր գեղեցիկ գնդիկներով պատրաստած կերակուր, կոլոլակ ◆ Մշտապես հարգված և շուտ պատրաստվող ճաշն էր հարվում կլուլիկը: (Եղիազար Կարապետյան)
  2. թթու դրած կաղամբով և ձավարով եփած կերակուր ◆ Ստիպված էր հյուրերին կլուլիկ հրամցնել։ Աղավնի

Արտահայտություններ

խմբագրել

Աղբյուրներ

խմբագրել
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։