Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɑjkɑbɑnutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հայկաբանութիւն

վանկեր՝ հայ•կա•բա•նութ•յուն 

ՍտուգաբանությունԽմբագրել

Գոյական

  1. հայ հին բանասիրության մեջ՝ ընտիր հայերեն (գրաբար) լեզու, ինչպես և այդ լեզվին հատուկ բառ, ոճ և այլն
  2. տե՛ս հայրենագիտություն

ՀոմանիշներԽմբագրել

  1. տե՛ս հայագիտություն
  2. տե՛ս հայրենագիտություն

ԱրտահայտություններԽմբագրել

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։