Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ հո•քալ 

  1. Կարին, Նոր Նախիջևան՝ մտածել, ստեղծված դրությունից դուրս գալու ելքորոնել ◆ Տըղան․․․ շահին հրամանը կըպատմե տըրտըմած զարկարը կըսե, «Դու դարդ մի էնե, թող ուրրշները Հոքան» (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  2. տունը մաքրե, կարգի բերել ◆ Խանումին աղջիկը ձեռաց գործի անցավ, օդաները հոքաց, իսըտկեց ու էկավ նստեց իրեն տեղը (Ձեռագիր)
  3. ակնածել

Արտահայտություններ

խմբագրել

Աղբյուրներ

խմբագրել
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։