պուշեպուշ
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [puʃɛˈpuʃ]
վանկեր՝ պու•շե•պուշ
- Արարատյան՝ կույրի նման, համարյա առանց տեսնելու ◆ Խեղճ տղայքն ստիպված էին աչքեր կուրացնելով, սևացած հարկի տակ, պուշեպուշ (կույր զկուրայն) տառերն իրարից հազիվ որոշելով դասեր պատրաստել։ (Պերճ Պռոշյան)
Արտահայտություններ
խմբագրելԱղբյուրներ
խմբագրել- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։