սկեսուր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [skɛˈsuɾ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ սկեսուր
վանկեր՝ ս(ը)•կե•սուր
Ստուգաբանություն
խմբագրելԲնիկ հնդեվրոպական՝ k՛uek՛rā` *suek՛urā (*suek՛ru-)` *sue- «ինքը, յուր» դերանունից. հմմտ. հունարեն έκυρά, այլև հին հնդկերեն çvaçrǘ, լատիներեն socrus, կորն. hweger, հին սլավոներեն svekry:
Գոյական
- տղամարդու մայրը իր կնոջ համար ◆ Չխոսկան հարսը սկեսուրի հետ խոսում էր մատներով, աչքերով։ (Ակսել Բակունց)
Հոմանիշներ
խմբագրել- կեսուր (ժղ․), (գվռ․) պարոնտատ, պարոնմամ, պարմայր
Արտահայտություններ
խմբագրելԲաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
|
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։