ստրկամիտ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [stɾkɑˈmit]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ ս(ը)•տ(ը)ր•կա•միտ
Ստուգաբանություն
խմբագրելԱծական
- հլությամբ մեկին՝ մի բանի ենթարկվող, կույր կերպով մեկին՝ մի բանի հնազանդվող, մեկի կամքին կուրորեն ենթարկվող
- հաճկատար, կամակատար, կուրորեն մեկի թելադրանքով շարժվող՝ նրա բարեհաճությանն արժանանալու համար, ստրկահաճ
- ստրկամտություն արտահայտող՝ պարունակող, ստրկամտություն հանդիսացող
Հոմանիշներ
խմբագրել- ստրկահաճ, ստրկահոգի, ստրկաբարո, ստրկաշունչ, ստորաքարշ, ճորտահոգի, ծառայամիտ, ծառայակամ, հաճկատար, կամակատար, հաճոյակատար, հլուհնազանդ, (հզվդ․)՝ հաճոյամիտ, ցածահոգի,
Արտահայտություններ
խմբագրելԲաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
խմբագրելԹարգմանություն
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։