Հայերեն դարձվածք

  1. (դու) այդպես մենակ, առանձին ◆ Արջը եկավ՝ / - Բարև քեզ, / Ի՞նչ ես անում / Քեզ ու քեզ: ԱթԽ
  2. ինքնագլուխ, ինքն իր (իրենք իրենց) գլխին ◆ - Չեղավ, քեզ ու քեզ որոշումներ ես ընդունում, մենք էստեղ կարծես հեչ։ ◆ - Ընչի՞ տյու էլյար վո՞վ, որ քյե-քյե ամր կանես [«հրաման ես տալիս»], քյո գյլխու խառջ [«հարկ»] կժողվես։ Անտեր քյաղղաքյ ◆ - Ես ցույց կտամ՝ ինչ է նշանակում տերերից փախչել և ձեզ ու ձեզ քաղաք կառուցել։ Պերճ Զեյթունցյան

ԱղբյուրներԽմբագրել

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։