վարակել

Հայերեն

վանկեր՝ վա•րա•կել 

Կազմություն

Արմատ՝ վարակ, վերջածանց՝ -ել:

Բայ

  1. վարակը հաղորդել՝ փոխանցել առողջ օրգանիզմին ◆ Որ չվարակեին մյուսներին, այդ թշվառները բնակվում էին հեռավոր անապատներում: (Րաֆֆի)
  2. կենդանի օրգանիզմի համար վնասակար՝ թունավոր նյութերով լցնել՝ հագեցնել՝ տոգորել ◆ Անտանելի ծուխը վարակում է ողջ շրջապատը:
  3. (փխբ․) թունավորել, թույն խառնել՝ լցնել ◆ Ճիվաղները նույնիսկ ջուրն էին վարակել զանազան թունավոր նյութերով:
  4. (փխբ․) իր զգացմունքը՝ ապրումները հաղորդել՝ փոխանցել մեկին, իր մտքերով՝ զգացմունքներով՝ գաղափարներով տոգորել՝ համակել մեկին՝ մի բան ◆ Ռոմանոս Մելիքյանը իր ոգևորությամբ վարակում էր նույնիսկ ամենաթունդ սկեպտիկներին: (Սովետական Հայաստան)
  5. (փխբ․) տիրել, լցնել, համակել ◆ Շուտով նրան վարակեց կնոջ վախը:
  6. (փխբ․) թունավորել, վատ ներգործություն՝ աղդեցություն գործել ◆ (Կղերականությունը) վարակել է ժողովրդի միտքն ու հոգին: (Վահան Տերյան)

Հոմանիշներ

  1. տարափոխել, տարփոխել, հիվանդացնել
  2. թունավորել, (հզվդ․)՝ դեղադրել, դեղահարել (գվռ․)՝ դեղել, դեղկել, թույնել, դեղ տալ, թույն տալ (ժղ․)
  3. տե՛ս հաղորդել
  4. համակել, պատել, տոգորել, հագեցնել, պարուրել, լցնել

շարունակել․․․