ունկ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [uŋk]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ ունկ
Ստուգաբանություն
խմբագրելԲնիկ հնդեվրոպական՝ *us-on-ko-m` *ōus-/əus-/*us- «ականջ» արմատից. հմմտ. ավեստերեն uši «ականջ» (երկակի թիվ», հունարեն οüς (< *ous-nko-) «ականջ»։
Գոյական
- (հնց․) ականջ
- ամանների՝ անոթների բռնակ՝ կանթ
- դռան բռնակ
Հոմանիշներ
խմբագրելԱրտահայտություններ
խմբագրել- ունկ(ն) դնել - լսել, ունկդրել
Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
Աղբյուրներ
խմբագրել- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։