պատվավոր ած

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ պատուաւոր

վանկեր՝ պատ•վա•վոր 

Ստուգաբանություն

պատիվ + -ավոր

Ածական

  1. պատիվ՝ հարգանք ունեցող՝ վայելող, պատվական ◆ Պատվավոր մարդ՝ ծերունի:
  2. որոշ կարգ վաստակների՝ ծառայությունների համար որպես պատիվ տրվող՝ մատուցվող՝ տրամադրվող ◆ Պատվավոր կոչում:
  3. իբրև պատվի արտահայտության եղանակ՝ միջոց ծառայող ◆ Պատվավոր կեցվածք:
  4. ի նշան պատվի ընտրվող ◆ Պատվավոր անդամ՝ նախագահ՝ նախագահություն:
  5. պատիվ բերող, պատվաբեր ◆ Պատվավոր գործ՝ հանձնարարություն:
  6. (փխբ․) սրբազան, նվիրական ◆ Պիտի ճանապարհ ցույց տաք մեր պատվավոր պարտքը կատարել կարողանալու համար: (Մուրացան)
  7. (փխբ․) հանդիսավոր, տոնական, շքեղ ◆ Պատվավոր զգեստավորություն:

Հոմանիշներ

  1. պատվական, պատվարժան, հարգարժան, պատվելի, հարգելի, արժանապատիվ, մեծապատիվ, մեծարգո, մեծահարգ, արգո, հարգո, պատվակիր, պատվակալ, (արևմտհ․) բազմամեծար, բազմապատիվ, սիրելի, (հզվդ․)՝ հոգնապատիվ, ճոխապատիվ, հոգնամեծար
  2. պատվաբեր
  3. տե՛ս սրբազան
  4. տե՛ս հանդիսավոր
  5. տե՛ս պարկեշտ
  6. տե՛ս պատվասեր

Արտահայտություններ

  1. պատվավոր պահակ - տե՛ս պատվո պահակ

շարունակել․․․